Samuraj i Zły Czarnoksiężnik: Wielka Przygoda w Magicznym Królestwie

Dawno, dawno temu, gdy świat był jeszcze pełen tajemniczych miejsc i magicznych stworzeń, na dalekim wschodzie leżało królestwo, w którym rozciągały się zielone doliny, dzikie lasy i ukryte wśród mgieł bagno, pulsujące życiem mnóstwa zwierząt. W tym niezwykłym królestwie mieszkał samuraj o imieniu Kazuki. Jego postać była znana nie tylko ze względu na swoją nieprzeciętną odwagę, lecz także przez mądrość, uprzejmość i głęboki szacunek do przyrody oraz jej mieszkańców. Pewnego dnia, kiedy Kazuki medytował pod wiekowym drzewem wiśni w swoim ogrodzie, usłyszał niepokojący szum liści. Delikatny wiatr przyniósł do jego uszu szept: „Potrzebujemy twojej pomocy…” Rozglądając się uważnie, zobaczył przed sobą zwierzęta z lasu i bagna - ich oczy były pełne strachu, a pióra, futerka i łuski pokrywał cień smutku. Nad ich głowami pojawiła się mgiełka, a z niej wyłoniła się opowieść o złym czarnoksiężniku, który zniewolił ich dom, zatruł wodę i rzucił klątwy na lasy, jeziora i jego mieszkańców. Kazuki nie zastanawiał się długo. Zapakował swoją błyszczącą katanę, magiczny woreczek z ziołami, jakie otrzymał kiedyś od mądrej staruszki, i talizman ochronny, który podarował mu dawny przyjaciel. Uzbrojony nie tylko w odwagę, ale i w dobroć, ruszył przed siebie - przez strome góry, schodząc pośród skalnych ścieżek, gdzie śpiewały niewidzialne ptaki i gdzie rosły niezwykłe paprocie większe od człowieka. Po wielu godzinach, gdy słońce zamieniało niebo w złotą mgłę, Kazuki dotarł do brzegu wielkiego bagna, gdzie rozbrzmiewało żałosne kwakanie. Tam spotkał grupę kaczek z lśniącym opalizującym upierzeniem. Największa z nich, stara matka Kawa, podeszła i opowiedziała ze łzami w oczach: - Woda w naszym ukochanym stawie stała się czarna i gorzka. Młode nie mogą się kąpać, a nasze serca są pełne lęku. Czarnoksiężnik przyszedł w czasie nocnej burzy i wrzucił do jeziora bezksiężycowy pył. Kazuki pochylił się nad wodą. Z woreczka wyjął suszone zioła i wypowiedział stare zaklęcie oczyszczenia, które przenikało lustrzaną powierzchnię. Powoli czarna woda ustępowała miejsca granatowi, a potem turkusowi - na dnie migotały perełki pradawnej rosy. Wdzięczne kaczki zatańczyły wokół Kazukiego, a matka Kawa podarowała mu błękitne pióro - talizman chroniący przed czarami. Kazuki poszedł dalej, aż śladami łap i tropów dotarł do pogaśniętego lasu. Tam ziemia była poraniona, a zeschnięte liście szeleściły pod stopami. Wśród zarośli wyłoniło się stado jeleni o majestatycznych porożach, a ich przywódca, srebrzysty Jeleń Yuto, opowiedział: - Nasze domy przepadły. Czarnoksiężnik zamienił drzewa w kamienne posągi i pokrył wszystko oparami samotności. Nie ma nas gdzie się schronić przed burzą. Pomóż nam! Kazuki spojrzał na skamieniałe drzewa. Wypowiedział zaklęcie życia, rysując mieczem runy na twardym pniu. Nagle wiatr poruszył liście - z szarego kamienia zaczęły wyrastać młode pędy. Wokół rozbrzmiał szept radości, jelenie zatańczyły pośród odbudowanego lasu, a Yuto podarował Kazukiemu róg z poroża: "Niech ten róg przywoła pomoc przyjaciół, gdy nadejdzie ciemność." Szlak Kazukiego prowadził w głąb magicznego królestwa zwierząt. U stóp starożytnego baobabu spotkał ogromnego słonia, Tanu, o smutnych oczach i mocnych kłach, który powiedział: - Czarnoksiężnik ukradł mi magiczną trąbę, którą przekazywaliśmy wiadomości od pokoleń między stadami, nawet gdy morza i góry nas dzieliły. Teraz mój głos nie niesie się po świecie - nikt nie słyszy moich ostrzeżeń. Kazuki wślizgnął się pod osłoną zmierzchu do leża czarnoksiężnika i wśród gąszczu złowrogich cieni odszukał trąbę, ukrytą w pułapce z cierni i żmij. Owinął się piórem kaczki i dzięki jego magii przeszedł niezauważony przez niebezpieczeństwa. Oddał trąbę słońowi, który zakołysał uszami i rozbrzmiewająca radością pieśń odbiła się echem po całym królestwie. W nagrodę Tanu podarował Kazukiemu mały bursztyn - dzwoneczek, który potrafił odgonić każdą ciemność. Niezmiernie wzmocniony pomocą przyjaciół, Kazuki dotarł do opuszczonej wieży czarnoksiężnika. Zamek wisiał nad trującym bagnem, a jego mury pulsowały zielonkawym światłem. Kazuki wiedział, że bez pomocy kaczek nie przejdzie - przywołał więc matkę Kawę, która wraz z siostrami stworzyła most z zaczarowanych lilii, odpornych na każde zaklęcie. Przeszedł ostrożnie, aż dotarł do zamkowej bramy. Tu spotkał kociątko o oczach wielkich jak księżyce. Symek cicho zamerdał ogonkiem i opowiedział przerażającą historię: - Czarnoksiężnik zgniewał się na moją rodzinę za to, że śmiała śpiewać piosenki o wolności. Wszystkich nas zamienił w kamień, tylko mnie się udało uciec. Bardzo tęsknię za mamą i rodzeństwem. Kazuki utkwił wzrok w szarych kocich figurkach rozrzuconych w sali tronowej. Sięgnął po niebieskie pióro, róg jelenia i bursztyn. Przywołując wszystkie dary, wypowiedział stare, potężne zaklęcie przebaczenia i miłości. Kamienne futerka zadrżały, a rodzina Symka przebudziła się i z wdzięcznością otoczyła łagodnego samuraja. Nadszedł czas ostatecznej próby. Kazuki, otoczony przez kaczki, jelenie, słonia i mruczące kociaki, wszedł do głównej komnaty. Zły czarnoksiężnik stał na podwyższeniu, spowity błyskawicami i ciemnością. Jego oczy płonęły niczym węgle, a w dłoni ściskał berło błyskawic. Rzucał zaklęciami, krzyczał, burzył ziemię pod nogami Kazukiego. Ale wtedy wielka fala piór, ryk słonia i klekot dzwoneczka połączyły się w jeden potężny dźwięk światła. Przyjaciele Kazukiego ochronili go przed klątwami, a samuraj - przepełniony magią przyjaźni - podszedł do czarnoksiężnika i jednym gestem pozbawił go mocy. Zamek roztrzaskał się na milion świecących odłamków, a niebo nad bagnem rozpromieniło się tęczą. Klątwa została zdjęta, a wszyscy mieszkańcy królestwa wrócili do swoich domów - radosnych, bezpiecznych i wolnych. Kazuki wrócił do swojej wioski, gdzie przywitano go z honorami jako bohatera. Zwierzęta sowicie obdarowały go magicznymi darami, a jego opowieść obiegała ziemię z ust do ust. Mówi się, że do dziś nocami czasem widać na niebie ducha samuraja przemierzającego królestwo na grzbiecie jelenia, strzeżonego przez chmarę kaczek i przyjacielskie koty. A gdy już twoje powieki stają się ciężkie ze zmęczenia, wiedz, że świat Kazukiego gdzieś istnieje - wystarczy zamknąć oczy i pozwolić, aby magia przyjaźni i odwagi przeniosła cię do królestwa snów. Dobranoc, kochanie.