Dawno, dawno temu, kiedy księżyc był jeszcze młody, a słońce z uśmiechem witało każdy poranek, istniała w krainie na pograniczu doliny, lasu i błękitnego morza, magiczna istota - elf o imieniu Ratownik. Ach, jakaż to była istota! Malutki i zwinny, z włosami zielonymi jak świeża trawa po deszczu, z oczami błyszczącymi niczym dwa szmaragdy. Jego domek, mały i przytulny, zbudowany był z korzeni i mchów i otaczały go delikatne, fioletowe dzwoneczki, które co ranka budziły elfa do życia.
Wśród jego codziennych znajomych znajdował się Kurczak - puchaty jak chmurka wiosenna i tak szybki, że czasem zjawiał się tam, gdzie dopiero miał przyjść. Szympans, choć szelmowski i rozbrykany, był lojalny i potrafił rozwiązać nawet najtrudniejsze zagadki. Wydra - najdostojniejsza pływaczka świata, znała wszystkie tajemnice nurtów rzeki i morskiej toni, a Szczeniak - rozkoszny, śmiały i bardzo czujny, potrafił jednym szczeknięciem przegonić cienie spod łóżka. Razem przemierzali lasy, łowili świetliki, pomagali zagubionym motylom wrócić na łąkę i tkwili razem w każdej przygodzie.
Pewnego dnia, gdy słońce ogrzewało polany i liście leniwie tańczyły na wietrze, elf Ratownik poczuł, jak coś niepokojącego zawirowało w powietrzu. Kiedy wraz z przyjaciółmi dotarł na szczyt wzgórza, do ich uszu dobiegł dźwięk - to był przerażliwy krzyk, taki, jakiego nigdy wcześniej nie słyszeli. Zaduł wiatr od strony morza, niosąc w sobie nutę strachu.
Przyjaciele popędzili przez pachnące wrzosowiska i błyszczące krople rosy, aż dotarli do piaszczystej plaży. Tam, gdzie jeszcze niedawno dzieci bawiły się w budowanie zamków, na brzegu stał ogromny, groźny potwór morski. Jego ciało było niczym fala - mieniące się zielenią, granatem i fioletem, a z jego kolczastego grzbietu spływały setki kropli, które parowały na rozgrzanym piasku. Potwór ryczał rozpaczliwie, a rybacy i mieszczanie z nadmorskiej wioski chowali się przed jego obliczem.
Ratownik skrzyżował rączki na piersi i popatrzył wytrwale w wielkie, zamglone oczy potwora. - Drodzy przyjaciele - odezwał się miękko, a wiatr rozniosł jego słowa niczym ciepły pled - musimy połączyć siły, by pomóc tym ludziom. Ale nie przemocą, tylko rozumem i sercem!
Szybki jak błyskawica Kurczak obleciał całą wioskę, ostrzegając wszystkich bez wyjątku. Szympans, skacząc po dachach i płotach, pomagał rodzinom uciekać w bezpieczne miejsce, targając na plecach kosze z jedzeniem i skrzynki z jabłkami. Szczeniak szczekał donośnie, stawiając się między najmłodszymi a groźnym stworem - jego odwaga była większa niż serce słonia! Wydra zaś, zanurzyła się głęboko pod powierzchnię morską, kryjąc się wśród wodorostów i koralowców. Jej oczy śledziły każdy ruch morskiego olbrzyma.
Po niedługiej chwili Wydra powróciła do brzegu, cała drżąca z ekscytacji i troski. - Słuchajcie! - szepnęła. - Ten potwór... on nie chce nikogo skrzywdzić. On... płacze! Jest samotny, nie potrafi się bawić, bo wszyscy go odganiają. Nikogo nie ma do rozmowy, nikt nie cieszy się, gdy podpływa bliżej brzegu... Wszyscy po prostu się go boją!
Ratownik przysiadł na największym głazie tuż u stóp potwora. Sięgnął do woreczka z magicznym pyłem, odetchnął głęboko i zaczął śpiewać staroelfią pieśń, która miała w sobie ciepło słońca i spokój leśnych ostępów. Dookoła rozszedł się jasny blask, a potwór ucichł. W jego wielkich oczach pojawiły się łzy.
- Przyjacielu, opowiedz mi, co cię trapi? - zagadnął spokojnie Ratownik.
Potwór spojrzał na elfa i jeszcze mocniej zadrżał.
- Nikt mnie nie rozumie. Każdy ucieka, bo wyglądam inaczej. Nie chciałem nikogo skrzywdzić... ja tylko chciałem popływać z dziećmi i usłyszeć śmiech!
Na to wszystko zbliżyli się pozostali przyjaciele. Kurczak zapiał radośnie, proponując potworowi wyścig wzdłuż brzegu, Szympans zarzucił mu na szyję kolorowy wianek z polnych kwiatów, a Wydra opowiedziała mu żart o muszlach, po którym potwór rozchichotał się tak głośno, że aż mewy radośnie podskakiwały nad falami!
Mieszkańcy wioski z początku nie dowierzali, ale kiedy zobaczyli, że potwór śmieje się serdecznie i bawi się razem z Ratownikiem oraz zwierzętami, powolutku zaczęli podchodzić coraz bliżej. Dzieci rzucały mu muszelki, rybacy oferowali kawałki świeżej ryby, a babcie zaczęły szyć dla niego kolorowe szaliki, by już nigdy nie czuł się samotny.
Ratownik przypomniał wszystkim, że każdy zasługuje na szansę i każdy, nawet największy i najgroźniejszy, skrywa w sercu pragnienie przyjaźni i akceptacji. Od tej pory potwór morski został najwierniejszym obrońcą wioski - strzegł łodzi podczas sztormów, wyławiał zagubione sieci i wieczorami, przy blasku księżyca, opowiadał szczeniętom bajki z dna morskiego.
A Ratownik, Kurczak, Szympans, Wydra i Szczeniak wrócili do swojej doliny, bogatsi o nowe doświadczenie i pewni, że razem przetrwają każdą burzę. Wiedzieli już doskonale, że to, co na pozór straszne, często kryje w sobie największy skarb - serce gotowe do przyjaźni.
I tak zakończyła się pewna opowieść... ale kto wie, jakie jeszcze przygody czekają naszych bohaterów? A Wy, drogie dzieci, śpijcie spokojnie i marzcie odważnie - bo każdy jest ważny i każdy zasługuje na miejsce pośród gwiazd. Dobranoc!
