Królowa Eliza i Sekret Cichego Jeziora

W krolestwie pod blekitna gora panowala krolowa Eliza. Nie nosila korony codziennie, bo mowila, ze korona przeszkadza sluchac. Najbardziej lubila siadac nad Cichym Jeziorem i patrzec, jak ryby rysuja kolka pod powierzchnia wody. Pewnego lata jezioro przestalo spiewac. Zwykle pluskalo, szeptalo trzcinami i odbijalo chmury, lecz teraz bylo gladkie jak zimne szklo. Labedz Baltazar przyplynal do krolowej z pochylona szyja. - Wielki Olbrzym Grom zaslonil strumien kamieniami - powiedzial. - Woda stoi, ryby milcza, a zolw Tymon nie moze odnalezc drogi do zatoki. Krolowa nie wyslala wojska. Wziela plaszcz, chleb dla ptakow i mapę gor, po czym ruszyla nad strumien. Towarzyszyli jej labedz Baltazar, zolw Tymon, srebrna rybka Pola w wiaderku z woda i orzel Aron krazacy wysoko nad sciezka. Olbrzym siedzial przy rumowisku i ukladal kamienie jeden na drugim. - Gromie - powiedziala krolowa - jezioro potrzebuje strumienia. - A ja potrzebuje ciszy - odburknal Olbrzym. - Woda gada, ptaki krzycza, wszyscy ciagle czegos chca. Zrobilem tamę i wreszcie mam spokoj. Eliza usiadla na kamieniu obok niego. Przez chwile nikt nic nie mowil. Nawet orzel Aron zataczal kola bez krzyku. - Cisza jest dobra - powiedziala wreszcie krolowa. - Ale gdy zatrzymasz wszystko, cisza robi sie ciezka. Olbrzym spojrzal na jezioro. Nie chcial sie przyznac, ale tesknil za pluskiem. Tylko nie wiedzial, jak poprosic swiat, zeby byl troche lagodniejszy. Krolowa zaproponowala umowe. Wspolnie rozebrali czesc tamy, a z kamieni zbudowali przy brzegu maly krag odpoczynku. Kiedy ktos w nim siedzial, zwierzeta mowily szeptem, dzieci chodzily na palcach, a strumien plynął obok najciszej, jak umial. Grom pierwszy wszedl do kręgu. Woda poplynela, jezioro drgnelo i zaczelo nucic nisko, miekko, bez pospiechu. Rybka Pola wyskoczyla z wiaderka do strumienia, zolw Tymon odnalazl zatoke, a labedz Baltazar rozlozyl skrzydla jak biale zagle. - To nie jest cisza - mruknal Olbrzym. - To spokoj - odparla krolowa. Od tej pory Grom pilnowal, by strumien byl czysty, a kiedy swiat robil sie za glosny, siadal w kamiennym kregu. Ciche Jezioro odzyskalo piosenke, a krolowa Eliza powtarzala, ze madra wladza nie zawsze rozkazuje. Czasem po prostu znajduje miejsce, gdzie kazdy moze odetchnac.