Księżniczka Zuzia i Przemiana Ośmiornicy w Strażniczkę Jeziora

Dawno, dawno temu, w Lśniącej Dolinie mieszkała księżniczka Zuzia - jasnowłosa, wrażliwa tak, że wzruszała się od kropli rosy i potrafiła smutek sąsiada nosić jak własny. Pewnego dnia pod dębem czekały zwierzęta: żyrafa, jeż, słoń i koń. - Z jeziora wypełzła ośmiornica olbrzym - rzekł słoń. - Porywa naszych bliskich i pędzi przy budowie czegoś, czego sama nie umie nazwać. Zuzia zdecydowała się ruszyć. W drodze dołączyły inne stworzenia, lecz serce wyprawy było proste: dotrzeć do jaskini nad Rozległym Jeziorem. Żyrafa zaproponowała: - Tratwa z najcieńszego miejsca, po księżycu! Zwierzęta splotły belki; tratwa sunęła po szafirze. Przed jaskinią wiły się macki jak smutne węże. Zuzia zaśpiewała pieśń o przyjaźni - dźwięk wdarł się w cień, a ośmiornica zadrżała z zaskoczenia. Słoń złapał jedną mackę, koń i żyrafa splatały kolejne, jeż wspiął się wyżej - nie było tu okrucieństwa, lecz zatrzymanie szaleństwa. Ośmiornica błagała o łaskę: - Pierwszy raz widzę taką jedność. Dajcie mi poprawić błąd! Zuzia skinęła głową. Więźniowie wyszli z jaskini jak z złej pogody pod pierwszy promień. Ośmiornica została strażniczką jeziora - macki czyściła nurt z liści i pomagała rybom budować bezpieczne głębiny, nie cela. Księżniczka wróciła do doliny ze świadomością, że potwór to często pytanie bez odpowiedzi - dopóki ktoś go nie zada cicho. Dobranoc - strzeż wody w swoim sercu tak troskliwie, jak Zuzia strzeże słów.