Dawno, dawno temu, wśród zielonych wzgórz i pachnących maciejką łąk, znajdowała się mała wieś otulona mglistym listowiem pradawnego lasu. W centrum tej wioski stały ruiny starej świątyni, całkiem już omszałe, obsadzone przez pnącza, w których ćwierkały ptaki, a wiekowe duchy opowiadały swe legendy tylko tym, którzy umieli słuchać… Właśnie tam mieszkał chłopiec imieniem Katsuo, najmłodszy samuraj w historii tego kraju.
Od najmłodszych lat Katsuo odznaczał się odwagą i niezwykłą dobrocią serca. Jego pasją było poznawanie dawnych opowieści oraz opieka nad ruinami świątyni, gdzie często szeptał modlitwy o pokój dla całej wioski. Każdy mieszkaniec wiedział, że Katsuo stanie w ich obronie, gdy nadejdzie ciemność.
Pewnego dnia, spokój wioski zakłócił szept wiatru, który niósł złe wieści. W gęstwinie boru, gdzie słońce ledwie przedzierało się przez liście, zamieszkał okrutny troll. Jego oczy żarzyły się niczym żar pod popiołem, a głos przypominał grzmot burzy. Groza ścisnęła serca mieszkańców.
Gdy noc zapadła, a wiatr świstał wśród dachu samurajskiej chaty, Katsuo podjął decyzję. Zapakował zbroję, swój niezawodny miecz odziedziczony po pradziadzie, i kilka ryżowych kulek na drogę. Przed świtem wymknął się w las, tam, gdzie ziemia drżała od kroków trola.
Las był pełen szeptów, zapachów żywicy i tajemnic. Pośród paproci pojawiła się koza, z siwą bródką i bystrymi oczami jak bursztyny. "Samuraju Katsuo, prowadź mnie twoja odwaga, a ja rozpoznam ścieżki bezpieczne w gąszczu!" - przemówiła, stukając kopytkiem. Chwilę potem wyszła do nich krowa o cętkowanej sierści i łagodnych oczach. "Mój dzwoneczek ostrzeże nas przed niebezpieczeństwem!" - obiecała.
Przygoda prowadziła ich głębiej w las. Wkrótce dołączył jeż, kulący się w liściach, gotów niczym kolczasty strażnik przefiltrować każdy szelest. Nawet wiewiórka o rudym ogonie, sprytna i zwinna jak wiatr, obiecała rozejrzeć się z góry.
Za rzeką na wielkim kamieniu siedziała złota rybka i połyskiwała łuskami. "Spotkasz trola przy starym dębie, gdzie schodzi się świat roślin, zwierząt i cieni - szepnę ci zaklęcie ochronne."
Nagle do drużyny dołączył niesforny kangur, uroczy koala i chytry kojot, każdy ze swoim pomysłem, jak przechytrzyć trola.
Po długiej podróży dotarli do chaty trola, zbudowanej z powykręcanych konarów i ogromnych kamieni. Pachniało tam spalenizną i smołą, a z komina ulatywał dym o sinych pasemkach. Troll siedział przy ogniu - ogromny, z włochatymi ramionami, zaostrzonymi zębami i kaprawym wzrokiem, który próbował przeniknąć Katsuo.
Nie była to walka zwyczajna - zwierzęta rozpraszały uwagę trola: jeż kłuł go w stopy, kangur unikał ciosów olbrzyma, a rybka, z magiczną łuską, odbiła groźny promień gniewu. Samuraj i troll skrzyżowali miecz ze stalową pałką, aż wreszcie, dzięki odwadze i sprytowi, Katsuo przechytrzył stwora: tajemne zaklęcie rybki spętało go łańcuchem z liści i żołędzi.
Troll został wypędzony z lasu, a jego moc przepadła. Cała przyroda zaśpiewała liśćmi, a ptaki zatańczyły radośnie. Samuraj wrócił do wioski powitany pieśniami, śmiechem dzieci i uśmiechami starców. Zwierzęta zostały od tego czasu jego najlepszymi druhami.
Co tydzień spotykali się w świątynnych ruinach; samuraj uczył zwierzęta sztuk walki i odwagi, a one opowiadały mu o leśnych nowinach. Tak minęło wiele lat - wioska rozkwitała w pokoju, a opowieść o Samuraju i jego przyjaciołach szeptał wiatr każdemu nowemu pokoleniu.
Zły troll został tylko wspomnieniem, a wśród ruin, lasu i zwierząt panowała harmonia, miłość i radość, której nic już nie mogło zakłócić - bo prawdziwa odwaga rodzi szczęście nie tylko dla siebie, ale i dla wszystkich wokół.
