Senny Smok i Duszek Supełek w Jaskini Ciepłego Żaru

W jaskini pod wzgórzem mieszkał Senny Smok. Był nieduży, zielonkawy i nosił na grzbiecie koc w złote gwiazdki. Przez cały dzień pilnował Ciepłego Żaru, małego płomyka w kamiennej miseczce. Ten żar nie parzył. Ogrzewał dłonie, suszył mokre skarpetki i pomagał zasnąć każdemu, kto miał w sercu za dużo hałasu. Pewnego wieczoru Smok ziewnął tak szeroko, że aż zadzwoniły kryształy. Chciał przykryć żar szklaną kopułką, ale zobaczył, że płomyk jest oplątany kolorowymi nitkami. - Ojej - mruknął. - Kto zrobił sweterek dla ognia? Zza poduszki wysunął się Duszek Supełek. W jednej ręce trzymał wstążkę, w drugiej księżycowy promyk. - Chciałem, żeby żar nie uciekł - wyjaśnił. - Ale teraz sam nie mogę go rozwiązać. Do jaskini wszedł kret Barnaba z latarenką na nosie, a za nim królik Felek. Obaj zerkali na płomyk z troską, bo bez Ciepłego Żaru Most Latarni po drugiej stronie doliny robił się chłodny i ciemny. - Trzeba działać szybko - powiedział królik. Senny Smok pokręcił głową. - Nie szybko. Uważnie. Supeł zrobiony ze strachu rozwiązuje się najwolniej. Smok usiadł przy żarze, przytulił ogon do łap i zaczął cicho mruczeć. Jego mruczenie było jak kołysanka, którą Tkacz Snów kiedyś utkał z miękkich nici. Nitki na płomyku rozluźniły się odrobinę. Kret Barnaba podawał końce, królik zwijał je w kłębuszki, a Supełek szeptał: przepraszam, przepraszam, przepraszam. Kiedy ostatnia wstążka spadła na kamień, żar rozbłysnął jasno. Przez wejście do jaskini zajrzał Chmurowy Wieloryb, który akurat przepływał po niebie. - Most Latarni znów świeci - zawołał miękko. - Dzieci bezpiecznie trafią do snów. Duszek Supełek usiadł na łapie Smoka. - Bałem się, że płomyk odejdzie i nikt nie będzie chciał tu wracać. - Rzeczy, o które dbamy, nie zawsze trzeba wiązać - odpowiedział Senny Smok. - Czasem wystarczy być obok. Od tej pory Supełek przychodził do jaskini co wieczór, ale zamiast plątać żar, zaplatał małe bransoletki dla gości. A Senny Smok pilnował płomyka, mrucząc tak cicho, że nawet kamienie pod kocem miały piękne sny.