Czarodziej Natan i Dzwonki Dobrego Snu

W wiosce pachnącej chlebem i sianem mieszkał czarodziej Natan. Nie był czarodziejem od wielkich burz. Najlepiej wychodziły mu małe zaklęcia: naprawiał pęknięte kubki, ogrzewał zmarznięte łapki i sprawiał, że mleko nie kipiało, kiedy mama na moment odwróciła wzrok. Nad drzwiami jego domku wisiały Dzwonki Dobrego Snu. Gdy poruszał nimi wieczorny wiatr, dzieciom śniły się ciepłe rzeczy: latawce, jagody, miękkie koce i rozmowy, które kończyły się przytuleniem. Pewnej nocy dzwonki umilkły. Potem zniknęły. Kotka Malina pierwsza znalazła ślad: czarny pyłek na parapecie. Pies Burek obwąchał go i kichnął. - Prowadzi do Jaskini Mruków - zaszczekał cicho. Natan zabrał latarenkę, woreczek suszonej lawendy i koguta Feliksa, który obiecał nie piać bez potrzeby. Pod ziemią dołączył do nich kret Kacper, znawca wszystkich tuneli. W jaskini siedział Demon Szeptuch. Był nieduży, cały z cienia i zmartwionych zmarszczek. Dzwonki trzymał przy sobie, ale nie niszczył ich. Zakrywał nimi uszy. - Oddaj je, proszę - powiedział Natan. - Bez nich dzieciom trudno zasnąć. - A mnie trudno nie słyszeć - syknął Szeptuch. - Wszyscy cały dzień stukają, wołają, biegają. Chciałem mieć coś, co przykryje hałas. Czarodziej Natan zrozumiał, że Demon nie ukradł dzwonków ze złości, tylko z przemęczenia. Usiadł naprzeciwko niego i rozsypał lawendę na płaskim kamieniu. - Zrobimy inaczej - powiedział. - Dzwonki są dla całej wioski, ale mogę nauczyć cię zaklęcia cichego kącika. Kotka Malina mruczała równo, pies Burek położył pysk na łapach, kret Kacper zatkał najmocniej kapiący stalaktyt mchem, a kogut Feliks bardzo dzielnie milczał. Natan narysował w powietrzu mały krąg i szepnął: 'Niech głosy będą daleko, a serce blisko'. Jaskinia zrobiła się łagodna. Szeptuch opuścił ręce. - Tak brzmi spokój? - zapytał. - Tak. Nie zabiera nikomu snu - odparł Natan. Demon oddał dzwonki, a czarodziej zawiesił mu w jaskini małą muszelkę ciszy. Od tamtej pory, gdy świat był za głośny, Szeptuch dmuchał w muszelkę i odpoczywał, zamiast straszyć. Dzwonki Dobrego Snu wróciły nad drzwi Natana. Wieczorem zadzwoniły delikatnie, a cała wioska zasnęła spokojnie. Nawet kogut Feliks śnił, że pieje dopiero wtedy, kiedy wszyscy już naprawdę są gotowi wstać.