Czarodziej Natan i Dzwonki Dobrego Snu

W wiosce pachnacej chlebem i sianem mieszkal czarodziej Natan. Nie byl czarodziejem od wielkich burz. Najlepiej wychodzily mu male zaklecia: naprawial pekniete kubki, ogrzewal zmarzniete lapki i sprawial, ze mleko nie kipialo, kiedy mama na moment odwrocila wzrok. Nad drzwiami jego domku wisialy Dzwonki Dobrego Snu. Gdy poruszal nimi wieczorny wiatr, dzieciom snily sie cieple rzeczy: latawce, jagody, miekkie koce i rozmowy, ktore konczyly sie przytuleniem. Pewnej nocy dzwonki umilkly. Potem zniknely. Kotka Malina pierwsza znalazla slad: czarny pylek na parapecie. Pies Burek obwachal go i kichnal. - Prowadzi do Jaskini Mrukow - zaszczekal cicho. Natan zabral latarenke, woreczek suszonej lawendy i koguta Feliksa, ktory obiecal nie piac bez potrzeby. Pod ziemia dolaczyl do nich kret Kacper, znawca wszystkich tuneli. W jaskini siedzial Demon Szeptuch. Byl nieduzy, caly z cienia i zmartwionych zmarszczek. Dzwonki trzymal przy sobie, ale nie niszczyl ich. Zakrywal nimi uszy. - Oddaj je, prosze - powiedzial Natan. - Bez nich dzieciom trudno zasnac. - A mnie trudno nie slyszec - syknal Szeptuch. - Wszyscy caly dzien stukaja, wolaja, biegaja. Chcialem miec cos, co przykryje halas. Czarodziej Natan zrozumial, ze Demon nie ukradl dzwonkow ze zlosci, tylko z przemeczenia. Usiadl naprzeciwko niego i rozsypal lawende na plaskim kamieniu. - Zrobimy inaczej - powiedzial. - Dzwonki sa dla calej wioski, ale moge nauczyc cie zaklecia cichego kacika. Kotka Malina mruczala rowno, pies Burek polozyl pysk na lapach, kret Kacper zatkal najmocniej kapacy stalaktyt mchem, a kogut Feliks bardzo dzielnie milczal. Natan narysowal w powietrzu maly krag i szepnal: 'Niech glosy beda daleko, a serce blisko'. Jaskinia zrobila sie lagodna. Szeptuch opuscil rece. - Tak brzmi spokoj? - zapytal. - Tak. Nie zabiera nikomu snu - odparl Natan. Demon oddal dzwonki, a czarodziej zawiesil mu w jaskini mala muszelke ciszy. Od tamtej pory, gdy swiat byl za glosny, Szeptuch dmuchal w muszelke i odpoczywal, zamiast straszyc. Dzwonki Dobrego Snu wrocily nad drzwi Natana. Wieczorem zadzwonily delikatnie, a cala wioska zasnela spokojnie. Nawet kogut Feliks snil, ze pieje dopiero wtedy, kiedy wszyscy juz naprawde sa gotowi wstac.