Król Włóczykij i Tajemnica Olbrzymiej Ośmiornicy: Bajkowe Przygody Zwierząt w Górach i Dżungli

Dawno, dawno temu, Król Włóczykij wolał worek z mapą niż cichy tron. Po górach i dżungli wędrował z wydrą Biksą, ćmą Mirabelką, lwem Leopoldem i morsikiem Gustawem - każdy uczył innej cierpliwości: pluskania, słuchania w ciemności, ryku na zmartwienie i czekania, aż owoc sam spadnie. Pewnego dnia dżunglą wstrząsnął bulgot. Z jaskini na sercu lasu wypełzła ośmiornica Oktawiusz - mackami oplatał śmiech zwierząt i zamieniał zabawę w alarm. Przyjaciele przeszli rwącą rzekę, mostek z nici oraz tunel, gdzie Mirabelka świeciła skrzydłami jak latarnia. W komnacie Oktawiusz rozpostarł macki jak sieć burzy. Biksa pływała między nimi, wiąząc supełki i puszczając bąbelki tak zabawne, że jedno oko olbrzyma mrugnęło zamiast błysnąć gniewem. Leopold ryknął - echo odbiło się od sklepienia i przestraszyło potwora tak, że chwilę zamarł. Gustaw nucił nisko i powoli, aż ostrożność Oktawiusza zmękła jak wata. Król uklęknął pod baldachimem macek: - Każde serce potrzebuje przyjaciela, nawet wielkie i samotne. Zostań strażnikiem dżungli, nie jej klatką. Ośmiornica rozpłakała się - łzy spływały po skórze, a macki oplotły króla i druhów w uścisku z czułości, nie z obezwładnienia. Od tamtej pory Oktawiusz pilnował strumieni i prowadził małe ryby przez liany. Królestwo wróciło do pałacu przy śpiewie ptaków - nie grenad, lecz zwyczajnych skrzydlatych sąsiadów. Dobranoc - prawdziwa odwaga to czasem kolano w mchu i ciche „zostań z nami”.