Dawno, dawno temu, za zamkowym jeziorem rosła kraina tak zielona, że niebo musiało się z niej uczyć błękitu. Księżniczka Zuzanna mieszkała w wieżach, które zbierały wiatr jak harfy - dobra, leśna, z sercem jak spokojna woda.
Jej przyjaciółmi były: żyrafa Weronika o złocistych oczach, hipopotam Zenon znający każdy strumień, dzięcioł Krzyś od dziuplowych forteli i stary słoń Alfred - pamięć lasu w jednym trąbieniu.
Pewnego mglistego poranka nadszedł troll Gargulg - wielki jak świerk, szary jak burza, z oczami czerwonymi jak wieczorny horyzont. Kazał zwierzętom nosić kamienie dla jego złości i zapomniał, że zła robi się z samotności, nie z siekierki.
Zuzanna zebrała radę pod dębem. Weronika miała widzieć z wysoka; Zenon poprosił bobry, by podsączyły strumyk pod ścieżkę trolla; Krzyś powiększał otwory w mokrej glinie; Alfred przypomniał: - Nie siła go zmierzy, lecz przyjaźń i spryt.
Księżniczka uplótła z słomy i jagód błyszczącą koronę i zaprosiła Gargulga na wielkie święto Leśnej Przyjaźni. Troll, głodny pochwały, poszedł za nią - bo nikt dawno nie nazwał go gościem.
Na polanie, gdy stanął w oznaczonym kole, Weronika skinęła długą szyją, strumyk podmył grunt, Krzyś szybkim dziobem poszerzył otwory w glinie, i Gargulg wpadł w miękką jamę, nie na zawsze, lecz na chwilę zatrzymania. Alfred przetoczył kamień nad otworem jak wieko garnka - nie było to więzienie z nienawiści, tylko pauza do myślenia.
Zuzanna spuściła koszyk z chlebem i lampą.
- Nikt nie jest zły bez powodu - powiedziała przyjaciołom. - Zobaczmy, czy w dole zostanie sam gniew, czy pojawi się prośba.
Po kilku dniach Gargulg poprosił o wyjście i obiecał nie krzywdzić. Zwierzęta nieufały słowom, lecz z serca dały szansę. Troll został strażnikiem ścieżek - pilnował, by nikt nie straszył słabszych, bo sam nauczył się, jak bardzo boli być tym, którego wszyscy się boją.
Las rozbrzmiał jak wcześniej, tylko bogatszy o jedno przypomnienie: szare serce potrafi zmięknąć, gdy ktoś poczeka z koszykiem, nie z włócznią.
Dobranoc. Niech twoje sny mają zapach igliwia i ciepłej strawy.
Postacie w tej bajce
Wybierz postać, żeby znaleźć więcej opowieści z podobnym motywem.
