Księżycowy Jelonek i Ogród, który Bał się Świtu

Kryształowy Ogród najbardziej lubił noc. Wtedy jego kwiaty świeciły jak lampki przy łóżku, ścieżki połyskiwały od rosy, a Księżycowy Jelonek spacerował między grządkami tak cicho, że nie budził nawet śpiących motyli. Ale pewnego razu ogród zaczął bać się świtu. Gdy tylko niebo robiło się jaśniejsze, kryształowe kwiaty zwijały płatki, ścieżki traciły blask, a fontanna z perłowej rosy milkła. Myszka Tosia zauważyła, że przy bramie ktoś rozciągnął zasłonę z mgły. - To sprawka Chochlika - szepnął królik Felek. - On zawsze lubi, kiedy nic nie widać. Księżycowy Jelonek podszedł do mgły. Nie rozgonił jej rogami, choć mógł. Zamiast tego zapytał: - Chochliku, dlaczego zasłaniasz poranek? Z mgły wysunął się mały nos. - Bo noc jest ładniejsza - burknął Mgielny Chochlik. - W nocy każdy blask wygląda ważnie. W dzień moje mgły będą zwykłe. Wtedy po niebie zeszła ostatnia gwiazda, a za nią Strażnik Gwiazd z pustawą latarenką. Po nocy zostało w niej tylko kilka drobnych iskierek. - Świt nie zabiera magii - powiedział Strażnik. - On pokazuje, co magia pomogła naprawić. Chochlik nie był przekonany. Usiadł przy bramie i mocniej przytrzymał mglistą zasłonę. Księżycowy Jelonek zaproponował próbę. Każdy miał znaleźć jedną rzecz, która wygląda pięknie dopiero o poranku. Myszka Tosia znalazła kroplę rosy na listku. Królik Felek zobaczył, że jego własne uszy są różowe od pierwszego światła. Ćma Celinka odkryła cień pod kwiatem, idealny do odpoczynku po nocnym locie. Na końcu Chochlik spojrzał na swoją mgłę. W świetle świtu nie była szara. Miała kolory: perłowy, różowy, złoty i trochę błękitny. - Ona jest... inna - szepnął. - Inna też może być piękna - odparł Jelonek. Chochlik powoli puścił zasłonę. Świt wszedł do Kryształowego Ogrodu na palcach. Kwiaty nie zgasły od razu. Ich blask połączył się z porannym światłem i ogród wyglądał tak, jakby ktoś przykrył go spokojnym uśmiechem. Od tego dnia Mgielny Chochlik nie zasłaniał już świtu. Czasem tworzył nad ogrodem lekką mgiełkę, żeby poranek był łagodniejszy dla zaspanych oczu. A Księżycowy Jelonek nauczył wszystkich, że nie trzeba wybierać między nocą a dniem. Każda pora może przynieść swoje małe dobro.