Rycerz Teodor i Most z Księżycowej Rosy

Za siedmioma pagorkami stal zamek o niebieskich dachach, a pod zamkiem plynela rzeka tak czysta, ze noca odbijal sie w niej caly ksiezyc. W zamku mieszkal rycerz Teodor. Byl mlody, mial za duzy helm i zwyczaj mowienia 'dziekuje' nawet do drzwi, kiedy ustapily mu miejsca. Pewnego ranka most nad rzeka zniknal. Zostaly tylko mokre kamienie i slady wielkich stop. - Troll Zgrzyt zabral deski! - zapiszczała pszczola Basia, krazac nad studnia. - Nikt nie przejdzie do sadu, a w sadzie zostaly dzieci z koszami jablek. Teodor poprawil helm, ktory zjechal mu na oczy, i ruszyl nad rzeke. Przy brzegu czekala wydra Iga, zaba Kajtek i jelen Florian. - Troll siedzi pod skalnym lukiem - powiedziala Iga. - Warczy, ale chyba bardziej zmartwiony niz grozny. Rycerz mogl krzyknac, tupnac i zadzwonic mieczem, lecz zobaczyl w mule porozrzucane deski. Nie byly polamane. Byly ulozone tak, jakby ktos probowal zbudowac cos innego. Pod skalnym lukiem siedzial Zgrzyt. W lapach trzymal jedna deske i wzdychal tak ciezko, ze fale robily male kolka. - Oddaj most - powiedzial Teodor spokojnie. - Nie - mruknal Troll. - Most skrzypi. Kiedy przechodze, wszyscy sie smieja. Zbuduje sobie wlasny, taki, ktory mnie utrzyma. Teodor spojrzal na przyjaciol. Zaba Kajtek wskoczyla na kamien. - Rzeka zna mocne miejsca - kumknela. - Ale trzeba pytac, nie zgadywac. Przez caly dzien pracowali razem. Jelen Florian przynosil proste galezie, wydra Iga nurkowala po gladkie kamienie, pszczola Basia pokazywala, gdzie pachnie najmocniejsza zywica, a Teodor mierzyl wszystko sznurkiem. Troll Zgrzyt dzwigal najciezsze belki, lecz nikt sie nie smial, gdy uginaly sie pod nim kolana. Gdy zapadl zmierzch, most byl gotowy. Nie zwykly, lecz piekny: z poreczami splecionymi z wierzbiny i deskami posmarowanymi zywica. Na sam koniec zaba Kajtek poprosila ksiezyc o krople rosy. Rosa spadla na most i rozswietlila go srebrem. Pierwszy przeszedl Zgrzyt. Deski ani drgnely. Potem przebiegly dzieci z koszami jablek, a na koncu Teodor, ktoremu helm znow spadl na nos. - Teraz to twoj most tez - powiedzial rycerz do Trolla. - Pilnuj go z nami. Od tej pory Zgrzyt nie chowal sie pod skala. Siedzial przy moscie i pomagajac kazdemu, kto niosl cos ciezkiego, powtarzal: 'Mocny most buduje sie nie ze strachu, tylko z rozmowy'.