Strażnik Gwiazd i Dzwoneczek z Kryształowego Ogrodu

Na skraju Kryształowego Ogrodu rósł kwiat, którego nikt nie podlewał wodą. Podlewało się go dobrym słowem. Kiedy ktoś powiedział coś życzliwego, kwiat dzwonił cichutko, a jego płatki rozświetlały ścieżkę do spokojnego snu. Strażnik Gwiazd bardzo lubił ten kwiat. Co wieczór siadał przy nim z latarenką i mówił: - Dziękuję, że świecisz, choć jesteś taki mały. Wtedy kwiat odpowiadał srebrnym dźwiękiem: dzyń. Pewnego wieczoru dźwięk nie zabrzmiał. Kwiat stał pochylony, a jego kryształowy dzwoneczek zniknął. Strażnik Gwiazd poprosił o pomoc Księżycowego Jelonka, pszczołę Basię, myszkę Tosię i sowę Rozalię. - Bez dzwoneczka dzieciom mogą śnić się ciężkie sny - powiedziała sowa. - Trzeba go odnaleźć przed północą. Pszczoła Basia odnalazła w powietrzu zapach mgły, myszka Tosia znalazła małe mokre ślady na ścieżce, a Księżycowy Jelonek zauważył, że gwiazdy na jego futerku świecą mocniej w stronę łąki. Na łące siedział Mgielny Chochlik. Miał dzwoneczek na czubku czapki i potrząsał nim z całej siły. Dźwięk był piękny, ale samotny. - To nie zabawka - powiedział Strażnik Gwiazd. - Wiem - odparł Chochlik, nagle cichszy. - Chciałem, żeby ktoś usłyszał, że jestem. Strażnik usiadł w trawie. Nie zabrał dzwoneczka od razu. - Usłyszymy cię bez kradzenia - powiedział. - Spróbuj powiedzieć jedno prawdziwe zdanie. Chochlik kręcił palcami w mglistym rękawie. - Boję się, że kiedy nie robię psot, nikt mnie nie zauważa. Kryształowy dzwoneczek zabrzmiał sam z siebie: dzyń. Pszczoła Basia podleciała bliżej. - To było dobre słowo, tylko smutne - zabzyczała. - Dobre słowa czasem tak brzmią. Wrócili do ogrodu razem. Chochlik sam zawiesił dzwoneczek na kwiecie i powiedział: - Przepraszam, że zabrałem coś, co pomagało innym. Kwiat rozprostował płatki. Dzyń rozniosło się między kryształami tak miękko, że nawet gwiazdy na niebie przestały na chwilę migotać i słuchały. Od tej pory przy kwiecie zawieszono drugi, mniejszy dzwoneczek. Był dla Mgielnego Chochlika. Gdy chciał, żeby ktoś go zauważył, mógł zadzwonić raz. A wtedy Strażnik Gwiazd, Jelonek albo myszka Tosia przychodzili posiedzieć z nim w świetle ogrodu.