Strażnik Gwiazd i Nocna Przysięga Kwiatów

W Kryształowym Ogrodzie rosły kwiaty, które budziły się dopiero po zmroku. Jedne miały płatki jak różowe lampiony, drugie wyglądały jak małe niebieskie dzwony, a trzecie były tak przezroczyste, że widać było w nich odbicie gwiazd. Każdej nocy Strażnik Gwiazd obchodził ogród i sprawdzał, czy kwiaty pamiętają Nocną Przysięgę: świecić nie tylko dla siebie, ale także dla tych, którzy zgubili drogę. Pewnego wieczoru kwiaty odmówiły świecenia. - Jesteśmy zmęczone - szeptały. - Wszyscy tylko biorą nasze światło. W ogrodzie zrobiło się ciemniej. Nad stawem z kryształowej rosy pluskały kaczki, ale nawet one mówiły ciszej. Sowa Rozalia zleciała na gałąź, a pszczoła Basia schowała się w kielichu maku. Wtedy spod ławki wysunął się Mgielny Chochlik. - Ja im powiedziałem, żeby zgasły - przyznał. - Chciałem zobaczyć, czy beze mnie też zrobi się zamieszanie. Strażnik Gwiazd nie skarcił go od razu. Spojrzał na kwiaty, potem na Chochlika. - Może tym razem zamieszanie mówi coś ważnego. Z lasu przyszedł Księżycowy Jelonek. Jego rogi rozświetliły ścieżkę tylko odrobinę, żeby nie zawstydzać zgaszonych kwiatów. - Jeśli kwiaty są zmęczone, trzeba je usłyszeć - powiedział. Przez całą noc mieszkańcy ogrodu słuchali. Kwiaty opowiadały, że boją się, iż gdy przestaną świecić choć na chwilę, nikt ich nie pokocha. Pszczoła Basia obiecała odwiedzać je również za dnia. Kaczki obiecały czyścić staw, żeby odbijał ich kolory. Sowa Rozalia zaproponowała dyżury ciszy, podczas których nikt nie będzie prosił kwiatów o dodatkowy blask. Na koniec Mgielny Chochlik wyjął z kieszeni małą iskierkę, którą kiedyś dostał od Strażnika. - Mogę świecić trochę za was - powiedział nieśmiało. Kwiaty zaszumiały zaskoczone. Nigdy nie pomyślały, że Chochlik może pomagać, a nie tylko plątać. Wtedy Strażnik Gwiazd ułożył nową Nocną Przysięgę: "Świecimy razem, odpoczywamy na zmianę, prosimy o pomoc bez wstydu". Kwiaty zapłonęły miękkim światłem. Nie tak jasnym jak dawniej, ale piękniejszym, bo spokojniejszym. Od tej nocy Kryształowy Ogród świecił mądrzej. A Mgielny Chochlik dostał zadanie pilnowania dyżurów ciszy, z którego był bardzo dumny.